ირანის საგარეო საქმეთა მინისტრმა სეიედ აბას არაღჩიმ, ცენტრის „ოსტადის“ გახსნისა და თემაზე  სპეციალიზებული შეხვედრის ფარგლებში, შემდეგ ძირითად საკითხებზე ისაუბრა:   შაჰიდ ხარრაზიმ სიცოცხლე ამ ქვეყნის სამსახურს მიუძღვნა და საბოლოოდ მოწამეობრივი სიკვდილის მაღალი ღირსება მოიპოვა. მისი გამორჩეული თვისება რევოლუციური რაციონალიზმი იყო. ჩვენ ყველამ ვიცოდით, რამდენად აფასებდა დოქტორი ხარრაზი აზროვნებას, მსჯელობას, კონსულტაციებს, დიალოგსა და დიპლომატიას. მას რევოლუციური სულისკვეთება ჰქონდა და გულწრფელად სჯეროდა ისლამური რევოლუციის იდეალების და ერთგული იყო მათი. დღეს საგარეო საქმეთა სამინისტროს დოკუმენტების ცენტრი შაჰიდ ხარრაზის სახელს მიიღებს და გაიხსნება. როგორც საგარეო საქმეთა სამინისტროს ბიბლიოთეკის აღდგენა შევძელით, ასევე აღვადგენთ ირანსაც. კვლავ მიგვაჩნია, რომ ჩვენს რეგიონში უნდა არსებობდეს ენდოგენური, ანუ თავად რეგიონის ქვეყნების მიერ უზრუნველყოფილი მშვიდობა და სტაბილურობა, საგარეო ჩარევის გარეშე. ბოლო წელიწად-ნახევრის განმავლობაში მიმდინარე ომები და განსაკუთრებით „რამადანის ომი“ გარდამტეხი მოვლენაა. ამ ომის შემდეგ არაფერი იქნება ისე, როგორც ადრე. რეგიონში არსებული ამერიკული სამხედრო ბაზები არავისთვის ყოფილა მშვიდობისა და უსაფრთხოების გარანტი. იმ ქვეყნებისთვისაც კი, რომლებიც ამ ბაზებს მასპინძლობენ, მათ მშვიდობა და უსაფრთხოება არ მოუტანიათ. პირიქით, სწორედ ეს ბაზები იქცა მათი დაუცველობის მიზეზად. პრინციპულად მივესალმებით ნებისმიერ ნაბიჯს, რომელიც რეგიონის ქვეყნებს საკუთარი ძალების იმედად ყოფნის შესაძლებლობას მისცემს. ყველასთვის ნათელი გახდა ისრაელის როლი. სწორედ ეს რეჟიმი წარმოადგენს რეგიონში ომისკენ მიმართულ მთავარ ძალას, რომელიც არასოდეს უშვებდა მშვიდობისა და სტაბილურობის დამყარებას და მუდმივად ცდილობდა ომის გაღვივებასა და რეგიონის ქვეყნების დასუსტებას. რეგიონმა საკუთარი მშვიდობისა და სტაბილურობის უზრუნველსაყოფად უნდა იმოძრაოს იმ მიმართულებით, რომ უცხოური სამხედრო ძალების ყოფნა ნულამდე შემცირდეს. ეს ძალები რეგიონში ისრაელის დაცვისა და უსაფრთხოების უზრუნველყოფის მიზნით ჩამოვიდნენ. მათი ყოფნის გაგრძელება მთელი რეგიონისთვის მხოლოდ დაუცველობას მოიტანს. პრაქტიკამ აჩვენა, რომ მათ არ შეუძლიათ არც ისრაელის, არც მასპინძელი ქვეყნების და არც საკუთარი თავის დაცვა. რეგიონის ყველა საკითხი ერთმანეთთან არის დაკავშირებული. შეუძლებელია, რეგიონის ერთ ნაწილში ომი და დაპირისპირება მიმდინარეობდეს, ხოლო მეორე ნაწილში მშვიდობას ველოდოთ. ამერიკულ მხარესთან პაკისტანის, კატარისა და სხვა შუამავლების მეშვეობით გამართული ყველა მოლაპარაკებისას ხაზგასმით აღვნიშნეთ, რომ ომი ყველა ფრონტზე უნდა დასრულდეს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, რეგიონში სტაბილურობა ვერ დამყარდება. ჰორმუზის სრუტე ათწლეულების განმავლობაში ღია იყო. ირანსა და ომანს, როგორც სრუტის სანაპირო ქვეყნებს, არასოდეს შეუქმნიათ დაბრკოლებები გადაადგილებისთვის. პირიქით, ისინი უზრუნველყოფდნენ უსაფრთხო ნაოსნობას და გარემოს დაცვას. თუმცა, ჰორმუზის სრუტის მართვა მომავალში ძველებურად აღარ მოხდება. ამ დღეებში კვლავ საუბრობენ ომის განახლების შესაძლებლობაზე. ომი იქნება თუ არა, ჩვენი პოლიტიკა უცვლელი რჩება. თუ გონივრულად იმოქმედებენ, ირანელი ხალხის წინააღმდეგ სამხედრო აგრესიას აღარ გაიმეორებენ. ჩვენ და რეგიონის ქვეყნებმა ამ რეგიონში მშვიდობიანად უნდა ვიცხოვროთ, საგარეო ჩარევის გარეშე. ეს არის ჩვენს რეგიონში მშვიდობის, უსაფრთხოებისა და სტაბილურობის დამყარების ერთადერთი გზა. ჩვენი პოლიტიკა ყოველთვის ასეთი იყო და კვლავაც ასეთია. სპარსეთის ყურის ყველა ქვეყანასთან ურთიერთობები შენარჩუნებულია. ვცდილობთ, საერთო გაგებას მივაღწიოთ რეგიონში უსაფრთხოების ახალი სტრუქტურის ჩამოყალიბების საკითხზე. ეს არის ჩვენს რეგიონში მშვიდობისა და სტაბილურობის უზრუნველყოფის ერთადერთი გზა.